Uyku Hapları ve Gaz

gece kanıma giriyor

yoruldum kendime kusursuz bir ölüm aramaktan

nihayet nasılsa aynı; 160 ya da 40’la çarpan bir arabanın

tekeri altında başımsa bu kalan

ya da bir küvette tertemiz parlayan

bilinsin son mektubumu başkaları imzaladı

oturaksız komşu; merdiveni çıkarken ağlayan

bakkal – dikkatsiz; yüzüme merhabayla bakmayan

ya da halklar ve aşklar; ne zaman inansam

bana karşı ayaklanan

yoruldum giderken müziğin peşinde – renkler akışkan

yeni sokakları dolaşmak yeni yüzler isterdi

kimdi tepeye çıkarken isa’yı sırtından bıçaklayan

anladım; yaşamak için dikkatsizlik gerekti

yok ama köpükleri gibi dağılıp durduğum

bu cam kürenin suyunda heves

kırıldı beni sallayan çocuğun da elleri

siyah ve teraslar – camlar ve uyku dolu odalar

pencerem çekiyor arzulu bir kadın ağzı olup beni

yağıyor avcuma haplar şişeden sicim gibi

gece ve çatılar – tabelalar sokakları terketmiş

kırılan bir cam düştüğü yerde nasıl olur da kanar

gece kanımda yürüyor

hatasız bir hayat denememiştim bugüne dek

düşündüm tersten bu kez her şeyi ve nihayet

ellerimde tutmak için yaşamı

anladım

ölümümü de sahiplenmem gerek

Daha fazla…

2018-07-19T14:56:19+00:00