ÖYKÜ ODASI

//ÖYKÜ ODASI

Hadi Öldür Şunu Aslanım

By |2018-07-19T14:56:19+00:00februari 17th, 2017|ÖYKÜ ODASI|

Horozun ibiği kan içinde yerde yatıyor. Nefes nefese kalmış ve sonunda pes etmiş gibi yemliği alçalıp yükseliyor. Bir daha ayağa kalkabilir mi emin değilim. Etrafı saran kalabalık yerini gölgelere bıraktı. Yarım saat öncesinde onlarca insan burada durmuş bağrışıyordu. Ne için? İki hayvan birbirine doğru uçuyor, gagalıyor birbirini. Seyirciler var güçleriyle boğaz patlatıyordu. Koltuk altları, yüzleri, [...]

WANNSEE’NiN MAVi SULARI

By |2018-07-19T14:56:19+00:00oktober 11th, 2016|ÖYKÜ ODASI|

-B erlin nasıl? Annem telefonda teyzem ile konuşurken sorar hep. Her zaman gittiği bildiği bir şehir gibi sorar. Pencereden sokağın görüşünü düşünür. Ağaçların arkasındaki kıvrılan yolu, caddenin köşesinden park edilmiş üstü açık arabayı, sokakta balon uçuran, top oynayan çocukları eksik etmez manzarasından. Gökyüzüne başını kaldırır sanki. Kuşları uçurur. Neşesinden masmavi olur göğü. İçi sıkıntıyla [...]

BARDAK

By |2018-07-19T14:56:21+00:00oktober 11th, 2016|ÖYKÜ ODASI|

En son o dokunmuştu. O; kadın. Onun kadını. Ölümünden sonra ona kalan tek şey bu eski bardaktı. Acıyla hatırlıyordu. Parmak izleri bardağın üstündeydi hâlâ ve dudağının değdiği yer, işte tam orası yüzeyde şeffaf bir denizanası varmış gibi parlıyordu. Camı havaya kaldırıp ışığa tuttuğunda çizgiler daha net seçiliyordu. “Tam istediğim gibi” diye düşündü. İnce uzun [...]